DOE DIE WC BRIL EENS OMLAAG, KEREL!

DOE DIE WC BRIL EENS OMLAAG, KEREL!

Wat is het toch een onmogelijke kerel. Ik zit op de wc en ontdek dat de wc bril niet omlaag zit! Zo irritant!
Al balancerend op een dun strookje marmer hoop ik maar dat hij een beetje kan richten, zodat ik niet besmeurd raak met zijn druppeltjes urine. Zijn ogen worden er namelijk ook al niet beter op. Keer op keer zeg ik dat hij een bril moet gaan dragen, maar ja, luisteren doet hij ook al niet al te best. Ik denk dat het tijd is voor een gehoorapparaat. Ja, dan hoeft de tv niet zo hard, vooral die studiosport toontjes irriteren mij mateloos. Net als het feit dat hij de afstandbediening veel te lang in zijn hand vasthoudt. Hij bepaalt de zenders.

En ik mag kijken naar die schuiten van voeten, die kolossen van poten, welke hij doodleuk laat rusten op ons (lees: MIJN) mooie glazen dressoirtafeltje. Waardoor ik de volgende ochtend weer in de weer kan met Glassex.

Oh ja, seks, dat hebben we ook in tijden al niet meer gehad. Sinds hij de gewoonte erop nahoudt om zijn sokken aan te houden in bed, is mijn lust zo goed als verdwenen. Opgedroogd. Sokken die hij overigens heus wel vaker dan één keer in de 3 dagen kan verschonen.

Ik zeg er maar niks meer over, want dan loop ik weer te zeiken en krijg je
‘Oh, ik doe het weer niet goed?!
Het gekke is dat hij dit wel kan…iets goed doen… maar het gewoon verdomd. Nog erger eigenlijk! Zoals een bosje rozen meenemen of gezellig een keertje koken voor ons twee.

Nou ja, laat dat laatste trouwens ook maar zitten. Dit heeft hij 2 weken geleden gedaan en nu kan ik niks meer vinden. Alles staat op een andere plek, behalve op de goeie. Kijk, als hij écht één keer oog voor mij zou hebben, zou hij gezien hebben waar het hoort…

Zucht, god god god, tjonge, jonge, jonge, wat is het toch een ongelofelijke lul ! Maar wel de mijne

www.psychologieintheater.nl

Geen reactie's

Geef een reactie